Οι Κυριακές που αγάπησα: Με ΠΡΟ-ΠΟ και "Μικρόφωνο Στα Γήπεδα"
Οι Κυριακές που αγάπησα: Με ΠΡΟ-ΠΟ και "Μικρόφωνο Στα Γήπεδα"
Μιλήσαμε με τον Κώστα Μότση, τον Ηρακλή Κοτζιά και τον Σήφη Βοτζάκη, τους ανθρώπους που με την φωνή τους στο "Μικρόφωνο Στα Γήπεδα" σημάδεψαν τα κυριακάτικα μεσημέρια μας και βρήκαμε τα δελτία και τις διαφημίσεις του ΠΡΟ-ΠΟ των προηγούμενων δεκαετιών σε μια προσπάθεια να αναβιώσουμε τις ποδοσφαιρικές Κυριακές μας. Το 111 ήταν ο μαγικός αριθμός στο καντράν του τηλεφώνου. Νοσταλγείστε μαζί μας!
Απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάγνωση του κειμένου είναι να βάλετε αυτό το κομμάτι να παίζει:
Η δύναμη του παραπάνω κομματιού στο συναισθηματικό μου κόσμο στα μέσα της δεκαετίας του '90 ήταν τόσο μεγάλη που αν ο Παβλόφ ήθελε να κάνει μια επαλήθευση στο διάσημο πείραμα του με τον σκύλο, θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει αυτό το τραγούδι κι εμένα για πειραματόζωο.
Πριν περάσουν 20 δευτερόλεπτα από την έναρξη του παραπάνω κομματιού, μπορεί να μην άρχιζαν να μου τρέχουν τα σάλια, ωστόσο είχα προλάβει να τοποθετήσω ενστικτωδώς πάνω στο τραπέζι του σαλονιού ένα στυλό, το δελτίο ΠΡΟ-ΠΟ που είχα παίξει το Σάββατο με τη βοήθεια του πατέρα μου και το “1-2-Χ”. Ήξερα πως ήταν θέμα χρόνου ο Σήφης Βοτζάκης να μας καλησπερίσει από το στούντιο της “ΕΡΑ ΣΠΟΡ” κι εγώ δεν είχα καμία διάθεση να τον στήσω στο καθιερωμένο κυριακάτικο ραντεβού μας.
Το “ακούτε ΕΡΑ ΣΠΟΡ, την εκπομπή "Μικρόφωνο Στα Γήπεδα" από το στόμα του συντονιστή της εκπομπής σήμανε την επίσημη έναρξη της Κυριακής μου. Για τις επόμενες ώρες δεν υπήρχε κάτι άλλο στο μυαλό μου πέρα από τις φωνές των ανταποκριτών στα ποδοσφαιρικά γήπεδα της χώρας και οι πιθανότητες μου να πιάσω 13άρι.
Μετά το "οι σημερινοί αγώνες λεπτό προς λεπτό" ο Μιλτιάδης Παναγιωτόπουλος από το Νίκος Γκούμας, ο Γιώργος Μυρισκλάβος και ο Λευτέρης Σαρελάκος από το ΟΑΚΑ και το Καραϊσκάκη, ο Χρήστος Κοντός από το ΟΑΚΑ και την Λεωφόρο, ο Γιάννης Βοϊτσίδης από την Τούμπα, ο Γιώργος Τραπεζανίδης από το Χαριλάου, ο Κώστας Βασιλάκης από το Ηράκλειο, ο Βασίλης Γεωργίου από την Πάτρα, ο Γιώργος Καρατάσιος από το Αλκαζάρ και οι απεσταλμένοι της εκπομπής στα υπόλοιπα ελληνικά γήπεδα ήταν οι κυριακάτικοι φίλοι μου και όπως συνειδητοποίησα αργότερα, φίλοι των περισσοτέρων ποδοσφαιρόφιλων Ελλήνων.
Οι Κυριακές για όσους αγαπάμε το ποδόσφαιρο δεν ήταν πάντα ίδιες. Δεν ξέρω αν ήταν καλύτερες ή χειρότερες, αλλά σίγουρα δεν ήταν ίδιες. Στις αρχές της δεκαετίας του '90 δεν υπήρχε ίντερνετ, ούτε καλωδιακή τηλεόραση που να πληρώνει τις ομάδες για να εξασφαλίσει τα δικαιώματα τηλεοπτικής κάλυψης των αγώνων τους. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα όλα τα παιχνίδια της τότε Α' Εθνικής να ξεκινούν την ίδια ώρα και ο μοναδικός τρόπος για να ενημερωθείς για την εξέλιξη τους να είναι το ραδιόφωνο.
Μετά τον απαραίτητο πρόλογο ο συντονιστής της εκπομπής άρχιζε τις "πάσες" στους ανταποκριτές της "ΈΡΑ ΣΠΟΡ" στα γήπεδα ανά την Ελλάδα."Είχαμε άγχος να μπορέσουν να βγουν όλες οι γραμμές χωρίς τεχνικά προβλήματα ακόμα κι από το πιο απομακρυσμένο γήπεδο της χώρας, ενώ προετοιμαζόμασταν ώρες πριν την σέντρα με το τι έγινε το πρωί στα ξενοδοχεία των ομάδων και με το αν υπήρχαν πιθανοί τραυματισμοί", λέει ο Κώστας Μότσης και συμπληρώνει ο Σήφης Βοτζάκης: "για αυτό και η προετοιμασία της εκπομπής ξεκινούσε ώρες νωρίτερα επικοινωνώντας τηλεφωνικά με τον κάθε ανταποκριτή. Τα πρώτα χρόνια προγραμματίζαμε ακόμα και τον χρόνο που θα χρησιμοποιούσε ο καθένας".
Αν δεν βρισκόμασταν σε χώρο με ραδιόφωνο για να ακούσουμε τα αποτελέσματα του δελτίου και δεν είχαμε υπομονή μέχρι την επόμενη μέρα που θα αναρτούνταν στα πρακτορεία και θα εκδίδονταν στις εφημερίδες, η μοναδική λύση ήταν το "111". Παίρναμε από το σταθερό μας τηλέφωνο το συγκεκριμένο νούμερο, στο οποίο έπαιζε μια κασέτα με την νικήτρια στήλη.
Το ΠΡΟ-ΠΟ από το 1959 μέχρι και τις αρχές του '90 ήταν το μόνο τυχερό παιχνίδι που οργάνωνε ο ΟΠΑΠ. Με στραμμένη την προσοχή του ΟΠΑΠ εξ ολοκλήρου στην προώθηση του ΠΡΟ-ΠΟ, δημιουργήθηκαν μερικές αξέχαστες διαφημίσεις.
Πριν περάσουν 20 δευτερόλεπτα από την έναρξη του παραπάνω κομματιού, μπορεί να μην άρχιζαν να μου τρέχουν τα σάλια, ωστόσο είχα προλάβει να τοποθετήσω ενστικτωδώς πάνω στο τραπέζι του σαλονιού ένα στυλό, το δελτίο ΠΡΟ-ΠΟ που είχα παίξει το Σάββατο με τη βοήθεια του πατέρα μου και το “1-2-Χ”. Ήξερα πως ήταν θέμα χρόνου ο Σήφης Βοτζάκης να μας καλησπερίσει από το στούντιο της “ΕΡΑ ΣΠΟΡ” κι εγώ δεν είχα καμία διάθεση να τον στήσω στο καθιερωμένο κυριακάτικο ραντεβού μας.
Το “ακούτε ΕΡΑ ΣΠΟΡ, την εκπομπή "Μικρόφωνο Στα Γήπεδα" από το στόμα του συντονιστή της εκπομπής σήμανε την επίσημη έναρξη της Κυριακής μου. Για τις επόμενες ώρες δεν υπήρχε κάτι άλλο στο μυαλό μου πέρα από τις φωνές των ανταποκριτών στα ποδοσφαιρικά γήπεδα της χώρας και οι πιθανότητες μου να πιάσω 13άρι.
Μετά το "οι σημερινοί αγώνες λεπτό προς λεπτό" ο Μιλτιάδης Παναγιωτόπουλος από το Νίκος Γκούμας, ο Γιώργος Μυρισκλάβος και ο Λευτέρης Σαρελάκος από το ΟΑΚΑ και το Καραϊσκάκη, ο Χρήστος Κοντός από το ΟΑΚΑ και την Λεωφόρο, ο Γιάννης Βοϊτσίδης από την Τούμπα, ο Γιώργος Τραπεζανίδης από το Χαριλάου, ο Κώστας Βασιλάκης από το Ηράκλειο, ο Βασίλης Γεωργίου από την Πάτρα, ο Γιώργος Καρατάσιος από το Αλκαζάρ και οι απεσταλμένοι της εκπομπής στα υπόλοιπα ελληνικά γήπεδα ήταν οι κυριακάτικοι φίλοι μου και όπως συνειδητοποίησα αργότερα, φίλοι των περισσοτέρων ποδοσφαιρόφιλων Ελλήνων.







































