Εντονες αναταράξεις διαδραματίζονται τις τελευταίες ημέρες στην ΑΕΛ, ίσως στη χειρότερη χρονική συγκυρία. Η ΠΑΕ «τρέχει» να προλάβει τις νέες, πιο πιεστικές, διορίες για την διαδικασία αδειοδότησης, ενώ τη Δευτέρα η ομάδα δίνει το ματς της χρονιάς, καθώς με νίκη επί του Λεβαδειακού σφραγίζει κατά 99% την παραμονή.
Η ηρεμία που είναι απαραίτηση υπό τέτοιες συνθήκες, δεν έχει διασφαλιστεί τουλάχιστον προς το παρόν. Γίνονται προσπάθειες από όλες τις πλευρές να πέσουν οι τόνοι μέχρι να περάσει ο μήνας και στη συνέχεια να μπουν σε σειρά όλα τα ζητήματα. Το ΑΠΕ-ΜΠΕ έχει το ρεπορτάζ και παρουσιάζει τη θέση όλων των εμπλεκόμενων.
Κατ΄αρχάς τα προβλήματα που ενέσκυψαν τις τελευταίες ημέρες συνοψίζονται στα εξής: - Η ερασιτεχνική ΑΕΛ ζητάει επίμονα έκτακτη ΓΣ, με αφορμή πρόσφατες δηλώσεις του Αλέξη Κούγια ότι πουλάει τις μετοχές του - Ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ ανασκευάζει, λέγοντας ότι αποφάσισε να μην πουλήσει - Δημοσίευμα φέρνει τον Κώστα Πηλαδάκη να συνεργάζεται με τον Γιώργο Δώνη για να αναλάβουν ξανά τα ηνία του συλλόγου - Ο Αλ. Κούγιας επιτίθεται με προσωπική του δήλωση τόσο στην ερασιτεχνική όσο και στον Πηλαδάκη και ακολουθεί «χαρτοπόλεμος» ανακοινώσεων
ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΟΙ
ΠΑΕ ΑΕΛ: Στα γραφεία της ΠΑΕ επικρατεί αναβρασμός, όχι τόσο για τα συγκεκριμένα προβλήματα αλλά κυρίως για την αδειοδότηση. Πιο δύσκολα τα πράγματα εφέτος, πιο πιεστικές οι ημερομηνίες και μέσα σε όλα υπάρχει και το ματς με τον Λεβαδειακό. «Γιατί τώρα; Γιατί τόση εσωστρέφεια» είναι το ερώτημα που τίθεται από την ΠΑΕ σχετικά με το timing που επέλεξε η ερασιτεχνική για να δημοσιοποιήσει το αίτημα έκτακτης Γ.Σ. «Θα μπορούσαν να περιμένουν να περάσει αυτή η δύσκολη περίοδος και μετά ας γίνονταν όλα όπως πρέπει. Η άμεση δημοσιοποίηση δεν εξυπηρετεί κανέναν, παρά μόνο επικοινωνιακούς λόγους. Αφού είχαμε στα χέρια μας την επιστολή, ποιος ο λόγος να την προωθήσουν και στις εφημερίδες».
ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗ ΑΕΛ Σε επικοινωνία μας με τον πρόεδρο, Αντώνη Τσαγκάλη, ο οποίος ήταν επί σειρά ετών επικεφαλής του ιατρικού επιτελείου της ΠΑΕ, αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι η "διαρροή" της επιστολής προήλθε από τη δική του πλευρά. Το θέμα δημοσιοποιήθηκε με διαφορά λίγων ωρών από την ανακοίνωση-επίθεση του Αλέξη Κούγια. «Ο ίδιος ο Αλ. Κούγιας ήταν αυτός που καθόρισε το timing της δημοσιοποίησης. Να ξεκαθαρίσουμε όμως κάτι. Εμείς έχουμε νόμιμο δικαίωμα να ζητήσουμε ενημέρωση από τη στιγμή που δεν υπάρχει εκπρόσωπός μας στο ΔΣ και ο ιδιοκτήτης λέει ότι "πουλάει". Σύμφωνα με το νόμο, η ΓΣ πρέπει να γίνει μέσα σε διάστημα 10 ημερών από την επιστολή μας. Εμείς όμως, σεβόμενοι την ιδιαιτερότητα της στιγμής, συμφωνήσαμε με τα παιδιά της ΠΑΕ να γίνει μετά και το ματς με τον Λεβαδειακό. Παράτυπα το κάναμε, για να διευκολύνουμε την ΠΑΕ, αφού ο νόμος λέει ότι η ΓΣ πρέπει να γίνει μέσα σε 10 μέρες. Αν εμείς θέλαμε να κινήσουμε το θέμα για επικοινωνιακούς λόγους, γιατί δεν δώσαμε την επιστολή στις εφημερίδες από την περασμένη Παρασκευή (10/2) όταν έγινε η συνάντηση; Ήταν ένα εσωτερικό έγγραφο και όταν φύγαμε από τη συνάντηση θεωρήσαμε ότι έχουν ρυθμιστεί τα πάντα. Επίσης, είναι σε όλους γνωστό ότι με την εφημερίδα που δημοσιοποίησε το θέμα, δεν έχουμε ιδιαίτερες σχέσεις». Από τη στιγμή που ο κ. Κούγιας άλλαξε άποψη και δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να πουλήσει τις μετοχές του, μήπως ακυρώνεται και η αίτηση της ερασιτεχνικής; «Οχι, σε καμία περίπτωση. Εμείς δεν ζητήσαμε μόνο ενημέρωση για το θέμα της πώλησης, αλλά και οικονομικό έλεγχο. Εχουμε αποχρώσες ενδείξεις ότι η δήλωση "δεν χρωστάω" του μεγαλομετόχου, δεν ισχύει. Σε εμάς χρωστάει. Χρωστάει μια εκκαθάριση (σ.σ. η Ερασιτεχνική δικαιούται το 10% των κερδών από τις εισπράξεις των εισιτηρίων), που δεν έχει γίνει από την αρχή της σεζόν, κι ας είναι και μηδενική».
Η ΠΛΕΥΡΑ ΠΗΛΑΔΑΚΗ Η κόντρα με τον πρώην πρόεδρο της ΑΕΛ, έχει να κάνει με το AEL FC ARENA το οποίο ανήκει στην εταιρία «ΓΗΠΕΔΟ ΛΑΡΙΣΑΣ Α.Ε.» ιδιοκτησίας Πηλαδάκη. Η συμφωνία που υπήρχε από την αρχή της σεζόν αφορούσε τα έξοδα του γηπέδου συν κάποιες οφειλές από πέρσι. Συνολικά 572.000 τα οποία ο Πηλαδάκης φρόντισε να διασφαλίσει με εκχώρηση του τηλεοπτικού συμβολαίου της NOVA.
Από τα χρήματα αυτά οι 172.000 αφορούν εκκρεμότητες από πέρσι για τις οποίες έχουν κοπεί τιμολόγια, με ΦΠΑ τον οποίον έχει επιβαρυνθεί η «ΓΗΠΕΔΟ ΛΑΡΙΣΑΣ». Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει η πλευρά Πηλαδάκη, η ΠΑΕ ΑΕΛ και ο Αλέξης Κούγιας προσπάθησαν να βρουν τρόπο να απεμπλακούν από την εκχώρηση ώστε να εισπράττουν όλο το ποσό και στη συνέχεια να πληρώνουν την «ΓΗΠΕΔΟ ΛΑΡΙΣΑΣ». Κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει δεκτό μέχρι τώρα, παρότι υπήρξαν περιπτώσεις στις οποίες η εταιρία του γηπέδου έδειξε ελαστικότητα. Δηλαδή δέχτηκε για κάποιους μήνες να πάρει η ΠΑΕ περισσότερα χρήματα από το τηλεοπτικό, προκειμένου να καλυφθούν τρέχουσες υποχρεώσεις.
Οσον αφορά την επάνοδό του στα διοικητικά της ΑΕΛ, ο Κώστας Πηλαδάκης μόνο ως φάρσα την εκλαμβάνει. «Οσα έχασα, έχασα» είναι η μόνιμη ατάκα του, ενώ διευκρινίζει πως δεν υπάρχει περίπτωση να εμπλακεί ξανά στο ελληνικό ποδόσφαιρο με τα ισχύοντα δεδομένα.
Το πλήρες τηλεγράφημα του Γιώργου Μανταίου στη συνδρομητική ιστοσελίδα του ΑΠΕ-ΜΠΕ.
«Με έκπληξη και αγανάκτηση διάβασα την προσωπική ανακοίνωση του κ. Κούγια, που με αφορμή προσωπικές αντιδικίες ή άλλα θέματα και σχεδιασμούς του συντάκτη της, τους οποίους εκείνος μόνο γνωρίζει, στρέφεται κατά τρόπο ανοίκειο και απρεπή εναντίον μου προσωπικά.
Έχω ζητήσει κατ’ επανάληψη από τον κ. Κούγια να μην με εμπλέκει στις δηλώσεις, τις αντιδικίες, τις επιδιώξεις ή τους σχεδιασμούς του. Δεν με ενδιαφέρουν ούτε τα μετοχικά ούτε τα διοικητικά της ΠΑΕ. Ας το κατανοήσει και να μην βλέπει «φαντάσματα», ελληνικά ή τούρκικα. Η ΑΕΛ έχει πάντα την αγάπη και την υποστήριξή μου. Τίποτα περισσότερο. Ακριβώς για αυτήν την αγάπη και υποστήριξη υποχρεώθηκα να ανεχθώ τους νυν κακοπληρωτές που ακόμα δεν έχουν ξεπληρώσει καν τις περσινές οφειλές τους και που χρωστάνε ήδη τις δόσεις που οι ίδιοι δεσμεύτηκαν να πληρώσουν. Τα χρήματα που υποτίθεται λαμβάνουμε από την ΠΑΕ καλύπτουν απλά τα λειτουργικά έξοδα του Γηπέδου. Δεν πληρώνει κανείς τον Πηλαδάκη και πολύ περισσότερο με 550.000! Είναι ψεύδος. Πληρώνει τα έξοδα για να λειτουργεί το γήπεδο που ανέρχονται σε 300.000€ και ούτε καν αυτά τα πληρώνει όπως δεσμεύτηκε. Οι υπαινιγμοί για το δάνειο με βάση το οποίο χρηματοδοτήθηκε η κατασκευή του πιο σύγχρονου γηπέδου της Ελλάδας είναι συκοφαντικοί. Το δάνειο, όπως και όλα τα δάνεια των επιχειρήσεων στις οποίες συμμετέχω είναι ενήμερα, ρυθμισμένα και καλύπτονται από εγγυήσεις που τα εξασφαλίζουν στο ακέραιο παρά την αφερεγγυότητα και τις καθυστερήσεις των πληρωμών από περιπτώσεις σαν αυτή του επικριτή μου. Δεν φοβάμαι τα περί ελέγχων και δεν υποκύπτω σε εκβιασμούς. Είμαστε ανοιχτοί για κάθε έλεγχο όπως έχουμε ήδη πράξει και ελεγχθεί εξονυχιστικά. Όλα είναι ξεκάθαρα και διαφανή. Όποια λάσπη και αν ρίξει ο οποιοδήποτε, το Γήπεδο θα βρίσκεται και θα ανήκει πάντα στη Λάρισα. Έχουν αναρωτηθεί άραγε οι λαλίστατοι κριτές και επικριτές, πόση προσωπική εργασία, αγωνία, κόπος και θυσίες χρειάστηκαν για να τελειώσει -έστω με ελλείψεις- το γήπεδο που παίζει ο ομάδα και θα παίζει και μετά τη λήξη του χρόνου παραχώρησης της έκτασης; Ας το αναρωτηθούν και ας πάψουν. Ας αναλάβει το Δημόσιο ή οι νυν ή επίδοξοι ιδιοκτήτες της ΠΑΕ τα έξοδα λειτουργίας και κατασκευής του γηπέδου και ο Κώστας Πηλαδάκης δεν θέλει τίποτα απολύτως. Δεν γίνεται όμως όλη η προσωπική περιουσία ενός ανθρώπου που δουλεύει από τα 17 του και έχει διακριθεί στο χώρο των επιχειρήσεων, δίνοντας δουλειά σε 600 άτομα, χωρίς ούτε μια απόλυση τα χρόνια της κρίσης , να είναι δεσμευμένη και κάποιοι να θέλουν να κάθονται σε προεδρικές σουίτες τζάμπα. Αυτή είναι η λαίλαπα του «δεν πληρώνω» και του «τζάμπα μάγκα» που η πατρίδα μας πληρώνει σήμερα ακριβά. Δεν θα μετανιώσω ποτέ που έσωσα τη ζωή του επικριτή μου αλλά θα υποχρεωθώ να προστατέψω την τιμή και την υπόληψή μου στους προσφιλείς χώρους του. Τα ελληνικά δικαστήρια. Κώστας Πηλαδάκης
ΥΓ Για το άνανδρο και φθηνό σχόλιο για το survivor απαξιώ και να ασχοληθώ».
Δεν μπορούμε να τρέξουμε μακριά τους, αλλά ούτε και κοντά τους… γιατί κάθε φορά που προσπαθούμε να τις δώσουμε λίγη ζωή στο παρόν... με λύπη συνειδητοποιούμε ότι τα πράγματα δεν είναι όπως τα είχαμε φανταστεί. Ποτέ δεν πρόκειται τα πράγματα να γίνουν όπως στο παρελθόν, γιατί ούτε εμείς είμαστε όπως ήμασταν στο παρελθόν!!!
Ας ...αφήσουμε λοιπόν τις αναμνήσεις ήσυχα να κοιμούνται σε μια άκρη του μυαλού μας και να κατέχουν μια γωνίτσα στην καρδιά μας, χωρίς όμως να καταλαμβάνουν πολύ χώρο… γιατί κάποια στιγμή θα συνειδητοποιήσουμε ότι ισως μερικοι απο εμας δεν προκειται να τις ξαναζησουμε!!!
Βλεποντας σημερα ποσο .. μα ποσο.. αρρωστη ειναι η ομαδα μας ...τοτε αναγκαστικα το μονο φαρμακο που μπορουμε να σκεφτουμε ειναι το ...π α ρ ε λ θ ο ν!!
Η ΑΕΛ έκανε κρατούσε κάτι καλό – μεταγραφικά – για το φινάλε της μεταγραφικής περιόδου και μία ημέρα πριν εκπνεύσει η προθεσμία των ελεύθερων μεταγραφών ανακοίνωσε τον 30χρονο μεσοεπιθετικό Αντνάν Αγκάνοβιτς που στις 26 Ιανουαρίου 2017 έμεινε ελεύθερος από την Στεάουα Βουκουρεστίου και θα συνεχίσει την καριέρα του στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Ο Αγκάνοβιτς είναι αλήθεια πως έρχεται και ανεβάζει απευθείας τις προσδοκίες των φιλάθλων της ομάδας κυρίως λόγω βιογραφικού που η αλήθεια είναι πως τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον. Φέτος έπαιξε προκριματικά Τσάμπιονς Λιγκ και Γιουρόπα Λιγκ ενώ η διαδρομή του στο ποδόσφαιρο ξεκινά από το 2004 και τις Ερασιτεχνικές κατηγορίες της Κροατίας μέχρι τον τίτλο του Σούπερ Καπ το καλοκαίρι με την Στεάουα και τις ευρωπαϊκές πορείες.
Η ελληνική πραγματικότητα δεν του είναι άγνωστη, του είναι τουλάχιστον οικεία, από το πέρασμα του πέρυσι τέτοιο καιρό από την ΑΕΛ Λεμεσού της Κύπρου όπου άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις.
Στην καριέρα του αναζήτησε κυρίως χρόνο συμμετοχής στις ομάδας που ανήκε και αυτό ήταν πάντα ψηλά στα ζητούμενα. Στο προηγούμενο διάστημα το όνομα του έπαιξε για Βιτορούλ, Ντινάμο Βουκουρεστίου και Μοσκρόν (Α’ Βελγίου) όμως για διαφορετικούς λόγους και υπό την πίεση του χρόνου αυτές δεν πραγματοποιήθηκαν.
Η ΑΕΛ κινήθηκε έξυπνα και με τον χρόνο να περνά έπεισε τον Κροάτη με το SportLarissaνα σας παρουσιάζει αναλυτικά την διαδρομή του ποδοσφαιριστή και όσα πρέπει να ξέρετε για το νέο (10ο συνολικά τούτη τη χειμερινή περίοδο) μεταγραφικό απόκτημα των «βυσσινί»
Τα πρώτα βήματα
Ο Αντνάν Αγκάνοβιτς γεννήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 1987 στο Ντουμπρόβνικ της Κροατίας και άμεσα εντάχθηκε στις ακαδημίες ποδοσφαίρου της ομάδας της περιοχής. Άρχισε από τα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα με την ομάδα της πόλης του Ντρουμπρόβνικ για να παίξει ποδόσφαιρο στην άλλη ομάδα της πόλης Γκοστ Ντρουμπρβνικ και Τρόγκιρ στην 3η και 4η κατηγορία της Κροατίας αντίστοιχα. Το ξεκίνημα του, λοιπόν, ήταν από τις χαμηλές κατηγορίες με τον ίδιο να πεισμώνει και με σκληρή δουλειά να παλεύει για την καταξίωση. Το 2004-2005, στην πρώτη του χρονιά σε επίπεδο Ανδρικό, είδε την Ντρούμπρόβνικ να υποβιβάζεται, όμως έμεινε εκεί και την αμέσως επόμενη σεζόν βοήθησε στα μέγιστα στην άνοδο του συλλόγου στην 3η κατηγορία φεύγοντας από την ομάδα με συνολικά 46 συμμετοχές και 6 γκολ (σύμφωνα με δημοσιεύματα καθώς είναι δύσκολο να υπολογίσουμε με απόλυτη σιγουριά σε αυτό το επίπεδο). Την επομένη υπογράφει στην Τροκίρ του σπουδαίου Μίζο Κριστίσεβιτς που ήταν εκεί προπονητής και κερδίζει την άνοδο την σεζόν (2006-2007) από την 3η κατηγορία στην δεύτερη, ενώ τις επόμενες δύο χρονιές που έμεινε στην ομάδα (πριν αυτή διαλυθεί) είχε σύνολο συμμετοχών 85 και 12 γκολ κάτι που του έδωσε το εισιτήριο για την πρώτη κατηγορία της Κροατίας.
Ντεμπούτο στην πρώτη κατηγορία της Κροατίας
Επόμενος σταθμός η νεανική ομάδα της Μαντιμούριε Κάρλοβατς, ομάδα της πρώτης κατηγορίας της Κροατίας, με το ντεμπούτο του να καταγράφεται στην αναμέτρηση της ομάδας του με την Ίστρα στις 8 Αυγούστου του 2009 σε ηλικία 21 ετών και 10 μηνών. Στο Κάρλοβατς ο Αντνάν Αγκάνοβιτς πήρε το «βάπτισμα του πυρρός» με την φανέλα με το νούμερο «11» και ουσιαστικά άρχισε να γίνεται γνωστός στο ευρύ κοινό της Κροατίας αγωνιζόμενος ως επιτελικός μέσος. Η χρονιά μπορεί να μην ήταν ιδανική για την ομάδα του μιας και δεν κατάφερε να σωθεί στην μεγάλη κατηγορία όμως το νέο απόκτημα της ΑΕΛ αποκόμισε εμπειρίες από τον σύλλογο που του έδωσε 22 συμμετοχές, κάτι που τον βοήθησε να βρει και μάλιστα εύκολα τον επόμενο σταθμό στην καριέρα του.
Το «μπαμ» με την Βάρτεξ Βαράζντιν
Το πρότζεκτ της Βάρτεξ Βαράζντιν τον πείθει το καλοκαίρι του 2010 και γρήγορα υπογράφει στον σύλλογο μην έχοντας υπομονή να περιμένει μεγαλύτερους συλλόγους για να τον αποκτήσουν. Και όπως αποδείχτηκε έπραξε σωστά εκείνη την περίοδο. Πήρε συμμετοχές και βοήθησε σε ένα μεγάλο επίτευγμα για την Βάρτεξ αν και έμεινε μία γλυκόπικρη γεύση στο τέλος.
Συζητάμε για την σεζόν 2010-2011 για τον νεαρό τότε Αντνάν που δεν δυσκολεύτηκε να πάρει φανέλα βασικού στην Βάρτεξ. Ο Αγκάνοβιτς πήρε 21 συμμετοχές και σκόραρε το πρώτο του γκολ στο πρωτάθλημα στη ήττα της ομάδας του (3-2) από την Νταγκοβόλιατς στις 4 Μαρτίου του 2011. Εκείνη η σεζόν όμως μόνο επιτυχημένη μπορεί να θεωρεί για τον σύλλογο αν και τερμάτισε 5 βαθμούς πάνω από την ζώνη του υποβιβασμού και έσωσε την χρονιά στην Α’ Κροατίας.
Η Βάρτεξ βρέθηκε για έκτη συνολικά φορά σε τελικό Κυπέλλου Κροατίας (ισάριθμες φορές δεν κατάφερε να κατακτήσει το τρόπαιο) και μπορεί η ήττα από την σπουδαία Ντινάμο Ζάγκρεμπ (5-1) να στεναχώρησε τους ανθρώπους της ομάδας που έφτασαν πάλι στην πηγή αλλά δεν ήπιαν νερό, όμως ο Αγκάνοβιτς και η παρέα του κέρδισαν με αυτόν τον τρόπαιο την έξοδο στην Ευρώπη για πρώτη φορά σε επίπεδο EUROPA LEAGUE.
Η πρώτη έξοδος στην Ευρώπη
Η επόμενη σεζόν, λοιπόν, ξεκινά με ιδανικό τρόπο για τον Αγκάνοβιτς που παίρνει 6 συμμετοχές με την ομάδα του στο Europa League, καταφέρνοντας να φτάσει μία ανάσα από το να μπει στους ομίλους της διοργάνωσης όταν στα επικά ματς με την Ντιναμό Βουκουρεστίου (1-2,2-2) αποκλείστηκαν από τρίτο προκριματικό και ακόμη και όταν οι Κροάτες βρέθηκαν να χάνουν με 2-0, το έκαναν πριν το ημίχρονο 2-2 (όλα τα λεφτά η πάσα του Αγκάνοβιτς στο παρακάτω βίντεο στο 1-2 της Βάραζντιν) και στο δεύτερο δεν μπόρεσαν να πετύχουν το τέρμα που θα τους έφερνε στην επόμενη φάση.
Όπως ήταν λογικό, με τις εμφανίσεις του στην Ευρώπη να είναι εξαιρετικές ο Αγκάνοβιτς δεν έμεινε πολύ στην Κροατία και πήρε μεταγραφή για κάπου πιο Βόρεια. Η Κροατική «παροικία» στην Κόπερ
Τον Γενάρη του 12′ ο Αγκάνοβιτς αφήνει για πρώτη φορά την Κροατία με σκοπό να παίξει στην Σλοβενία σε μία ομάδα που άρχισε να εμπιστεύεται αρκετούς Κροάτες εκείνη την περίοδο. Η Κόπερ μετά από ένα κάκιστο ξεκίνημα που βρισκόταν στον πάτο της βαθμολογίας έφερε τους Λίνιτς, Μπρέσεβιτς (που πέρασε από την ΑΕΚ), Μπάγκαριτς, Πόσαβετς και τον Μπράτσουν (προπονητής) όλοι τους από την Κροατία με τον Αντνάν να τους πλαισιώνει. Αυτό φάνηκε πως είχε αποτέλεσμα στην ομάδα που κατάφερε να τερματίσει στην 4η θέση του πρωταθλήματος, κάτι όμως που δεν άρεσε στους φιλάθλους που την τελευταία ουσιαστικά αγωνιστική έχασαν την προνομιούχα 3η θέση που οδηγούσε στην Ευρώπη και για τον λόγο αυτό «ξηλώθηκε» όλη η ομάδα.
Παρόλα ο Αγκάνοβιτς κράτησε μία αρκετά καλή χρονιά εκεί με 6 γκολ και 5 ασίστ σε 28 εμφανίσεις κάτι που φάνηκε να αρέσει σε αρκετούς συλλόγους που «ψάχτηκαν» για να τον αποκτήσουν. Το ενδιαφέρον και το «άκυρο» για την επιστροφή στα «πάτρια»
Στην Κόπερ ο Αγκάνοβιτς είχε υπογράψει για 1,5 χρόνο με τον σύλλογο να θέλει να ξεφορτωθεί ότι υπήρχε την προηγούμενη χρονιά… Αυτό φάνηκε να μην πέρασε απαρατήρητο με δημοσιεύματα από Ισραήλ, Κίνα, Αζερμπαϊτζάν, Ελλάδα και Κύπρο να τον συνδέουν με πιθανές μετακινήσεις. Στα 25 του ο Αγκάνοβιτς αποτελούσε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα περίπτωση με τον ίδιο να θέλει να παίξει όπωσδήποτε σε κάποιον σύλλογο με μοναδικό… αίτημα να πάρει χρόνο συμμετοχής καθώς είχε ως στόχο να «χτυπήσει» την πόρτα της Εθνικής Κροατίας. Ο άλλοτε τεχνικός του στην Τροκίρ, Μίζο Κριστίσεβιτς, ανέλαβε ρόλο στην Εθνική ομάδα της χώρας του και οι καλές σχέσεις με τον Αγκάνοβιτς ήταν ένας παράγοντας που έπαιξε ρόλο στην επιλογή που ακολούθησε ο ίδιος στην καριέρα του.
Ο Κροάτης αποφάσισε να ρίξει… άκυρο σε όλες τις ομάδες με σκοπό να γυρίσει στην Κροατία και την Ίστρα που του υποσχέθηκε χρόνο συμμετοχής με την μεταγραφή του να στοιχίζει στην ομάδα 500 χιλιάδες ευρώ! (σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής). Επίσης ρόλο στην μετακίνηση αυτή έπαιξε και ο Κρστσιεβιτς που επέμενε στη συμβουλή του να παίξει ο παίκτης εντός των τοιχών.
Βέβαια τα πράγματα στην Ίστρα δεν εξελίχθηκαν όπως θα ήθελε ο Αγκάνοβιτς καθώς κατέγραψε μόλις 18 συμμετοχές και 3 γκολ με κάποια μικροπροβλήματα τραυματισμών να τον κρατούν εκτός, ενώ με την ομάδα του τερμάτισε στην 6η θέση του πρωταθλήματος πριν αποχωρήσει το καλοκαίρι.
Το ενδιαφέρον από την Σαράγεβο και την Λιβόρνο
Έχοντας ήδη «χτίσει» όνομα, ο Αγκάνοβιτς απασχόλησε τα ρεπορτάζ αρκετών ομάδων το καλοκαίρι του 2013 ζητώντας και ένα… δυνατό και ανάλογο συμβόλαιο με την αξία του. Η Λιβόρνο ήταν αυτή που ενδιαφέρθηκε πρώτη, ενώ και η Σαράγεβο που είχε βγει Ευρώπη παρακολουθούσε στενά την περίπτωση του. Ο ποδοσφαιριστής φαίνεται να ήταν κοντά στην μετακίνηση του στην Ιταλία όμως αυτό δεν προχώρησε καθώς μία καλύτερη οικονομικά πρόταση ήρθε από την Ρουμανία με τον παίκτη να «πακετάρει» τα πράγματα του για να αγωνιστεί σε ένα νέο πρωτάθλημα. Στην Ρουμανία ο επόμενος σταθμός
Η φιλόδοξη Μπράσοβ προσέγγισε τον παίκτη και ανακοίνωσε τον ποδοσφαιριστή το καλοκαίρι του 2013 με τον Αγκάνοβιτς να υπογράφει με ικανοποιητικές απολαβές στην ομάδα από την όμορφη ομώνυμη πόλη που έψαχνε τρόπο να μπει «σφήνα» στους «μεγάλους» της Ρουμανίας.
Ο Αγκάνοβιτς έμεινε στην ομάδα για δύο χρόνια γράφοντας 55 συμμετοχές και 6 γκολ ενώ η συνολική εικόνα του ήταν αρκετά καλή κάνοντας αρκετές μεγάλες ομάδες της χώρας να ενδιαφερθούν για την περίπτωση του. Με τον υποβιβασμό της Μπράσοβ το καλοκαίρι του 2015 και των ανακατατάξεων στο πρωτάθλημα αποχώρησε από τον σύλλογο, όμως έμεινε στην χώρα με μία παλιά δόξα να του κάνει την τιμή να τον επιλέξει για να ηγηθεί στον σύλλογο! Η εμπιστοσύνη από τον «Μαραντόνα των Καρπαθίων»
Αμέσως μετά την φυγή του από το Μπράσοβ, η άλλοτε δόξα του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου Γκεόργκι Χάτζι που βρίσκεται τα τελευταία χρόνια στη Βιτορούλ στην πόλη Κοστάντσα της Ρουμανίας, έσπευσε για να τον πείσει να υπογράψει.
Η Βιτορούλ ήταν ο επόμενος σύλλογος του Αγκάνοβιτς, που ένιωσε δέος που θα δεχόταν οδηγίες από τον τεράστιο Χάτζι. Τον «Μαραντόνα των Καρπαθιών» όπως τον ονόμασαν κάποιοι τον καιρό εκείνο που έβγαζε το ψωμί του ως παίκτης της Μπαρτσελόνα, της Ρεάλ Μαδρίτης κλπ που όλοι κατάλαβαν τι «εστί ως άνθρωπος» όταν τον Νοέμβρη του 2015 τα είχε βάλει με τον παίκτη του, Ρομάριο Μπενζάρ, για ένα θέατρο του παίκτη της Βιτορούλ σε ένα ντέρμπι με την Άστρα!
Στην Βιτορούλ ο Αγκάνοβιτς είχε ένα ρόλο εκμάθησης των ποδοσφαιριστών που ήταν μικρότεροι ηλικιακά. Μια φιλοσοφία που είχε και έχει ο Χάτζι. Ο Κροάτης σε αυτόν τον ρόλο ανταποκρίθηκε πλήρως έχοντας 28 συμμετοχές και 7 γκολ (πρώτος σκόρερ) στο πρώτο μισό του πρωταθλήματος (2015-2016) με τον Χάτζι να νιώθει δικα0ιωμένος με την επιλογή του. Όταν κλήθηκε να αφήσει την ομάδα του τον Γενάρη του 2016 λόγω περισσότερων συμμετοχών του βετεράνου Φλορίν Τσέρνατ και του γιου του Χάτζι, Γιάνις, το αντίο του ήταν… έντονο στα αποδυτήρια της ομάδας όπου έφυγε σαν «κύριος».
Άκυρο στην Άσκολι και συνέχεια στην Κύπρο
Η πολύ καλή του εκκίνηση με την Βιτορούλ τον έφερε και πάλι στο προσκήνιο. Η Άσκολι ενδιαφέρθηκε άμεσα για την απόκτηση του όμως η β’ Ιταλίας δεν τον κάλυπτε (και το οικονομικό). Η ΑΕΛ Λεμεσού μπήκε αμέσως μετά στο παιχνίδι της απόκτησης του με τον ποδοσφαιριστή να καλύπτεται, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, με τα 60 χιλιάδες ευρώ (μαζί με τα 50 χιλιάδες που πήρε η Βιτορούλ για να τον παραχωρήσει) για έξι μήνες κάτι που τον έκανε να μετακομίσει στην Κύπρο για να αγωνιστεί στο Κυπριακό πρωτάθλημα.
Ο Αγκάνοβιτς στην Κύπρο άφησε πολύ καλές εντυπώσεις έχοντας 15 συμμετοχές και 4 γκολ μέχρι τη λήξη του πρωταθλήματος και συμπαίκτη τον πρώην της ΑΕΛ, τον Ματίας Ντεγκρά.
Οι Κύπριοι θέλησαν να τον κρατήσουν και την επόμενη σεζόν αλλά… Η «καψούρα» για την Στεάουα, η Ευρώπη, το τρόπαιο και η αποχώρηση
Το καλοκαίρι του 2016 η Στεάουα ενδιαφέρεται μέσω του τεχνικού διευθυντή της ομάδας Στόιτσα για την απόκτηση του Κροάτη μεσοεπιθετικού. «Εύχομαι από την καρδιά μου να έρθω στην Στεάουα, αλλά δεν νομίζω πως είναι εφικτό αυτή τη στιγμή. Έχω συμβόλαιο ακόμη ένα χρόνο με την ΑΕΛ και μόλις μίλησα με τον Τεχνικό Διευθυντή της Στεάουα Μίχαι Στόιτσα, για την κατάστασή μου στην Κύπρο. Η Στεάουα είναι ένας μεγάλος σύλλογος, ο μεγαλύτερος των Βαλκανίων και θα ήθελα να αγωνιστώ για αυτούς…», δηλώνει ο παίκτης με τους ανθρώπους της ΑΕΛ Λεμεσού να είναι έξω φρενών με την στάση του παίκτη που ζητάει την «ελευθέρας» του (στο συμβόλαιο του η ΑΕΛ θα μπορούσε να ενεργοποιήσει μία ειδική ρήτρα με τον παίκτη να μένει για έναν ακόμη χρόνο).
Τελικά το συμβόλαιο του λύνεται και ο παίκτης αποχωρεί από την Κύπρο για να επιστρέψει στην Ρουμανία, αυτή τη φορά σε μία μεγάλη ομάδα. Με την ανακοίνωση της απόκτησης του ο Αγκάνοβιτς κάνει δηλώσεις αναφέροντας «Ήθελα πολύ αυτή την μεταγραφή σε μία ομάδα με τίτλους όπως είναι η Στεάουα στην Ρουμανία. Φόρτσα Στεάουα».
Η αρχή του Κροάτη στη Στεάουα ήταν εξαιρετική. Ο παίκτης προλαβαίνει να αγωνιστεί στον τελικό με την Κορκοντια στις 17 Ιουλίου του 2016 και να κατακτήσει το Σούπερ Καπ Ρουμανίας, ενώ στη συνέχεια πρόλαβε να παίξει σε ακόμη 18 παιχνίδια με την Στεάουα στο πρωτάθλημα και στην Ευρώπη.
Ο Αγκάνοβιτς έρχεται στην ΑΕΛ μετά από παιχνίδια με την Ζυρίχη ή την Οσμάνλινσπορ για το Γιουρόπα Λιγκ, μέχρι όμως να πάρει την απόφαση ο πρόεδρος της Στεάουα Τζίτζι Μπεκάλι για αλλαγές! Αυτός και άλλοι πέντε συμπαίκτες του κόπηκαν από την προετοιμασία της ομάδας στην Αντάλεια της Τουρκίας κι έτσι βρέθηκε την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο να ψάχνει για ομάδα, αλλά πριν καταλήξει στην Λάρισα υπήρξε παράλληλο ενδιαφέρον από αρκετούς συλλόγους. Το ενδιαφέρον από το Βέλγιο, το ψηστήρι του Χάτζι και το «όχι στην Ντιναμό
Την περίπτωση του Αγκάνοβιτς παρακολουθούσαν αρκετοί σύλλογοι. Πρώτοι εξ’ αυτών η Μουσκρόν Πέρουβελτζ (Α’ Βελγίου) του τεχνικού Μιρτσέα Ρέντνικ, που εκφράστηκε με τα καλύτερα λόγια για την απόκτηση του συμπατριώτη του. Η περίπτωση του όμως δεν προχώρησε αφού ο παίκτης είχε την «ελευθέρας» του από την Στεάουα στις 26 Ιανουαρίου με τους Βέλγους να μην μπορούν να περιμένουν.
Εκεί μπήκε σφήνα ξανά η Βιτορούλ του Γκεόργκι Χάτζι. Ο Ρουμάνος ήξερε τον Κροάτη από την κοινή τους θητεία στην σεζόν 2015-2016 προσεγγίζοντας τον παίκτη όμως ο Αγκάνοβιτς δεν δέχτηκε να επιστρέψει στην Βιτορούλ.
Πριν την ΑΕΛ προσπάθησε να τον αποκτήσει μία ακόμη ομάδα. Το αντίπαλο δέος της Στεάουα. Η Ντιναμό Βουκουρεστίου. Παρόλα αυτά ο Αντνάν είπε «όχι» στην ομάδα μιας και δεν μπορούσε να παίξει στην μισητή αντίπαλο της Στεάουα.
Με τον χρόνο να περνά ο Κροάτης αναζήτησε σύλλογο με την ΑΕΛ να εκμεταλλεύεται το γεγονός πως ο παίκτης έμεινε χωρίς ομάδα κλείνοντας μία πολύ σημαντική προσθήκη στο ρόστερ του συλλόγου. Τα χαρακτηριστικά του
Έχει παίξει τα περισσότερα παιχνίδια της καριέρας του ως επιτελικός μέσος όμως δεν είναι η μόνη θέση που τον έχουμε δει. Ο Αγκάνοβιτς έχει παίξει και ως εξτρεμ ενώ στην Στεάουα χρησιμοποιήθηκε ως δεξί μπακ (!) για να χωρέσει στο ρόστερ. Έχει τεχνικά και οργανωτικά χαρακτηριστά, δεν είναι ιδιαίτερα γρήγορος, έχει την κάθετη πάσα ενώ είναι αρκετά καλός στο ένας με έναν. Συχνά-πυκνά πατά περιοχή και αυτό μπορεί κάποιος εύκολα να το αντιληφθεί γιατί έχει καλή επαφή με την αντίπαλη εστία στην έως τώρα καριέρα του. Μπόνους οι καλές εκτελέσεις φάουλ καθώς έχει πετύχει αρκετά γκολ έξω από την περιοχή με στατικές φάσεις κάτι που θα φανεί χρήσιμο στα χέρια του Τσιώλη.
Δώνης στον ΣΠΟΡ FM 94,6: «Από τις ομάδες που δούλεψα θα επέστρεφα στην ΑΕΛ» (audio)
Διαβάστε όλα όσα είπε ο Γιώργος Δώνης στον ΣΠΟΡ FM 94,6 στη συνέντευξή του στον Αλέξη Σπυρόπουλο.
Έχοντας αποχωρήσει από το τιμόνι της Αλ Σαρτζά στο πρωτάθλημα του Κατάρ ο Γιώργος Δώνης επέστρεψε στην Ελλάδα και σήμερα φιλοξενήθηκε από τον Αλέξη Σπυρόπουλο στο στούντιο του ΣΠΟΡ FM 94,6.
Από τις 14:00 έως τις 15:00 ο Έλληνας τεχνικός μίλησε για ποδόσφαιρο και αναφέρθηκε σε πολλά θέματα: Στη θητεία του στο πρωτάθλημα της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ, αλλά –φυσικά- και στα προηγούμενα χρόνια και την παρουσία του στους πάγκους των ελληνικών ομάδων.
Επίσης, αναφέρθηκε στον Παναθηναϊκό και τις σχέσεις μαζί του, στις αποδοκιμασίες στον Γιώργο Βαρδινογιάννη, τον Ολυμπιακό και το «θάρρος» που επιδεικνύει ο Μπέντο αλλά και την ΑΕΚ.
Αναλυτικά τα όσα είπε ο Γιώργος Δώνης
Για την επιστροφή του στην Ελλάδα μετά την «περιπέτεια» της Σαουδικής Αραβίας: «Ήταν λίγο δύσκολο αυτό το διάστημα, επειδή ήμουν 3,5 χρόνια εκτός Ελλάδας. Είμαι εδώ από τις 7 Ιανουαρίου».
Για την παρουσία του γιου του Τάσου στη Νις: «Ο Τάσος είναι πολύ χαρούμενος, είναι μία μεταβατική χρονιά για εκείνον. Είναι ένα παιδί που έχει φύγει από την Ελλάδα από 15 ετών. Πήγε και ένα χρόνο στην Ελβετία και τώρα είναι στη Γαλλία. Νιώθει ότι είναι έτοιμος να παίξει και είναι σε μία ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό. Είναι τεράστια η διαφορά για έναν ποδοσφαιριστή 19-20 ετών σε τέτοιες ομάδες, είναι ξένος και είναι επιθετικός. Ο βαθμός δυσκολίας για εκείνον είναι τεράστιος. Το 1996 γεννήθηκε στην Αγγλία. Δεν ήταν ούτε καν 16 όταν πήγε στη Γιουβέντους. Μαζί με τον Χρήστο ξεκίνησαν στη Λάρισα, μετά μαζί μου ήρθαν στην ΑΕΚ, και στη συνέχεια πήγαν στον Παναθηναϊκό. Τον παρακολουθήσανε αρκετές ομάδες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, υπήρχαν πάρα πολλές προτάσεις από την Άρσεναλ, τη Μάντσεστερ Σίτι, από ισπανικές και ιταλικές ομάδες. Ο μικρός ήθελε να συνεχίσει στο εξωτερικό. Επειδή η Γιουβέντους δεν είναι μία ομάδα που βάζει μικρούς, αποφασίσαμε να πάει εκεί επειδή ήταν σε μεταβατικό στάδιο οι Ακαδημίες της. Πολλές φορές με ρωτάει ο κόσμος για τα παιδιά, εκείνο που θέλω είναι να είναι χαρούμενα και να κάνουν αυτό που θέλουν, αλλά έχει σημασία που είναι καλά παιδιά. Είδα το παιχνίδι με την Γκινγκάμπ που κέρδισαν 2-1».
Για την δουλειά που γίνεται στην Νις: «Είδα μία καλή ομάδα και νομίζω ότι αυτό που θέλω να καταλάβει ο κόσμος που βλέπει το γαλλικό πρωτάθλημα είναι πως η Παρί έχει 500 εκατ. ευρώ μπάτζετ, η Μονακό 300 εκατ. ευρώ και η Νις έχει διαθέσει 40 εκατ. ευρώ. Αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως κάνουν πολύ καλή δουλειά. Ο Τάσος είναι μόνιμα στην 18άδα, ο προπονητής τον υπολογίζει για κεντρικό επιθετικό, και πρέπει να ανταγωνιστεί τον Μπαλοτέλι και τον Πλέα. Τις περισσότερες φορές παρατάσσει την ομάδα με 3-5-2 (3-5-1-1), άρα δεν έχει εξτρέμ. Με τα χαρακτηριστικά που έχει, υπολογίζει τον Τάσο περισσότερο ως κεντρικό επιθετικό. Από μικρός είναι πολύ πειθαρχημένος αλλά δεν φοβάται να πάρει τις πρωτοβουλίες που πρέπει».
Για το αν γνώρισε τον Μπαλοτέλι: «Αυτό που μπορείς να πεις για αυτό τον παίκτη είναι πως το πρόβλημα είναι αλλού. Είναι ένα πολύ έξυπνο παιδί, αλλά η φοβερή αυτοπεποίθηση που έχει τον οδηγεί σε υπερβολές, αλλά δεν προσπαθεί πολύ και δεν τα δίνει όλα τα για το ποδόσφαιρο και για αυτό δεν έχει κάνει αυτά που θα μπορούσε».
Για τον άλλο του γιο, τον Χρήστο, που παίζει τώρα στον Ηρακλή: «Ο Χρήστος πριν υπογράψει στον Παναθηναϊκό είχε πρόταση από την Σαμπντόρια, αλλά συνέπεσε διάστημα που είχε Πανελλαδικές και προτίμησε να μείνει. Τα πράγματα πήγαιναν καλά, όμως μετά την ανανέωση του συμβολαίου κάτι στράβωσε στον Παναθηναϊκό. Γενικά το κομμάτι της προώθησης νέων παικτών δεν πήγε καλά. Μέχρι να φτάσουν στην πρώτη ομάδα όλα πήγαιναν καλά για όλους τους παίκτες, όμως στη συνέχεια δεν προχώρησε η δουλειά. Ξέρετε ποια είναι η διαφωνία μου σε αυτό το κομμάτι, αλλά δεν αφορά μόνο τον Παναθηναϊκό; Είναι γενικό το πρόβλημα, πώς θα βελτιώσεις έναν παίκτη και πώς θα εμπιστευτεί τον προπονητή του. Ο Παναθηναϊκός είχε εκείνη την εποχή μια φουρνιά με πολύ καλούς παίκτες, οι οποίοι μπορεί να μην ήταν έτοιμοι και οι δικαιολογίες του τύπου οδηγάει μία πόρσε, δεν είναι έτοιμος είναι πολύ φθηνές και είναι δική τους ευθύνη. Στον Ηρακλή είναι καλύτερα για εκείνον τα πράγματα».
Για τον Ατρόμητο, καθώς βρέθηκε πρόσφατα στο Περιστέρι και είδε αγώνα της πρώην ομάδας του: «Ήταν εξαιρετική η συνεργασία που είχαμε με τον Ατρόμητο, με τον κ. Σπανό και τον Γιάννη Αγγελόπουλο. Διατηρούμε πολύ καλές σχέσεις. Φέτος ο Ατρόμητος δεν είναι το ίδιο καλός σε σχέση με την περσινή σεζόν, αλλά το θεωρώ φυσιολογικό από τη στιγμή που ήταν σταθερός τα προηγούμενα χρόνια».
Για την παρουσία του στη Λάρισα με την Κέρκυρα: «Ήμουν τέσσερα χρόνια εκεί. Ήταν η γυναίκα μου με τον μπέμπη και είχε πάει με τον γυμναστή, τον Γρηγόρη Γεωργίτσα. Εκείνο που πιστεύω για την Λάρισα είναι πως πρέπει να βρεθεί ο τρόπος να έχει μεγαλύτερη ισορροπία ως ομάδας. Αυτό που μας είχε συμβεί και σε εμάς όταν ήμουν προπονητής ήταν πως εμείς επτά – οχτώ αγωνιστικές πριν από το τέλος είχαμε κάνει πέντε ήττες σερί και κινδυνεύσαμε με υποβιβασμό. Θεωρώ ότι η ΑΕΛ, επειδή πέρασα σπουδαία χρόνια εκεί, πρέπει να βρει την ισορροπία να μείνει σταθερά στην πρώτη κατηγορία».
Για τον Ολυμπιακό που ξεχωρίζει άλλη μία χρονιά στο ελληνικό πρωτάθλημα: «Ο Ολυμπιακός έχει αντίπαλο τον εαυτό του, όχι μόνο σε αγωνιστικό επίπεδο. Με την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια με πολλά πρωταθλήματα αισθάνεται μία άνεση. Και από τη στιγμή που οι αντίπαλοι δεν έχουν σημειώσει πρόοδο, του δίνεται η δυνατότητα να κάνει αυτό φέτος. Ο προπονητής τώρα δείχνει θάρρος, χρησιμοποιώντας νέα παιδιά που δεν θα το έκανε άλλος τα προηγούμενα χρόνια. Είναι εντελώς διαφορετικές οι συνθήκες, όταν θα πας να επισκεφτείς τις ακαδημίες ομάδων όπως η Σπόρτινγκ Λισαβόνας και να δεις τον τρόπο που δουλεύουν. Κάποιες ομάδες στην Ελλάδα κάνουν προσπάθεια, όπως ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός ή ο ΠΑΟΚ, και τώρα η ΑΕΚ πάει να οργανώσει τις ακαδημίες της».
Για το αν έχει επαφή με τη διοίκηση του Παναθηναϊκού: «Δεν έχω τις καλύτερες σχέσεις, όχι πως είναι κακές, αλλά στην περίπτωση του Χρήστου με ενόχλησαν κάποια πράγματα. Όσον αφορά τη φανέλα με το όνομα “Δώνης” προσπαθείς να βρεις μία λύση και όχι να τον πετάξεις να προπονείται μόνος του με 4-5 ξένους παίκτες. Με την καρδιά μου σκέφτομαι ότι δεν έχω τις καλύτερες σχέσεις. Πάντα παρακολουθώ την πορεία της ομάδας. Έχω δει αγώνες της, έχω άποψη και είναι πολύ εύκολο στη χώρα μας το “ανάθεμα” να το τρώει ο προηγούμενος προπονητής. Θεωρώ ότι κάτι πάει λάθος στο πλάνο που επρόκειτο να εκτελεστεί. Όταν επιλέγουμε έναν προπονητή, του δίνουμε τις κατευθύνσεις και δεν περιμένουμε από εκείνον. Ο Μαρίνος έχει την εμπειρία της ομάδας, ξέρει το ελληνικό ποδόσφαιρο και είναι ικανότατος προπονητής, χωρίς να κατηγορώ τον προηγούμενο, επειδή θεωρώ ότι οι καταστάσεις δημιουργούνται από τις συνθήκες που υπάρχουν».
Για το χθεσινό παιχνίδι του Παναθηναϊκού: «Ήταν πολύ δημιουργικός και πιεστικός ο Παναθηναϊκός. Από όσα παιχνίδια που έχω δει φέτος ήταν ένα από τα καλύτερά του. Όταν είσαι απέξω δεν μπορείς να μιλήσεις για τη φυσική κατάσταση και τι άλλο γίνεται μέσα σε μία ομάδα. Όσες φορές ο Παναθηναϊκός έπαιξε με τρεις κεντρικούς αμυντικούς, ήταν πολύ καλός και πιεστικός. Πάντα υπήρχε η νοοτροπία πως όταν παίζεις με κεντρικούς αμυντικούς παίζεις αμυντικά, και ίσως να έπεσε σε μία παγίδα ο προπονητής και να άλλαζε το σχηματισμό του ανάλογα με τον αντίπαλο. Όμως είναι ένα σύστημα που ακολουθεί η Τσέλσι και άλλες ομάδες στο εξωτερικό».
Για τις αποδοκιμασίες στον Γιώργο Βαρδινογιάννη στη Λεωφόρο: «Είναι δεδομένο ότι είμαι υπέρ του, μεγάλωσα στον Παναθηναϊκό ποδοσφαιρικά με αυτόν στη θέση του προέδρου. Όταν αποδοκιμάζεις έναν παράγοντα που έχει κάνει τόσα στην ομάδα σου είναι σαν να αποδοκιμάζεις την ίδια σου την ιστορία. Όλοι κάνουν λάθη σε πορεία τόσων χρόνων».
Για το αν θα πήγαινε να δει την ΑΕΚ, όπως έκανε πρόσφατα με τις πρώην ομάδες του: «Ναι, έχω πάει κιόλας και έχω δει την ΑΕΚ. Υπάρχει προπονητής που να έχει κάνει διαδρομή στρωμένη με κόκκινα χαλιά; Αυτή η διαδρομή θα έχει αποτυχίες, κόντρες και διαφωνίες. Πρέπει να καταλαβαίνεις τα λάθη σου και να προχωράς».
Για τη συνεργασία του με τον ΠΑΟΚ: «Μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη και ο μπαμπάς μου ήταν άρρωστος με τον ΠΑΟΚ και όπως καταλαβαίνετε ακολουθούσα και εγώ από κοντά. Δεν το χρησιμοποίησα ποτέ αυτό όταν ανέλαβα προπονητής στον ΠΑΟΚ. Ήταν μεταβατικό το στάδιο τότε, έγιναν λάθη. Το σημαντικό ήταν να κάθεσαι σε ένα τραπέζι και να συζητάς όταν συμβαίνουν τέτοια πράγματα. Αυτό ήταν που δεν έγινε τότε με τον ΠΑΟΚ. Υπήρχε και το θέμα του Πάμπλο Γκαρσία».
Για τον Βασίλη Δανιήλ που είχε στον Παναθηναϊκό: «Για την εποχή του ήταν 100 χρόνια μπροστά όπως είχε ειπωθεί κιόλας, μπορεί και παραπάνω».
Για το αν έχει περάσει καλά στο ελληνικό ποδόσφαιρο: «Έχω περάσει πολύ καλά. Πάντα μελετούσα μικρός τις ομάδες και έλεγα θα γίνω επαγγελματίας και γενικότερα πάντα κοίταζα το επόμενο βήμα, έβαζα μεγαλύτερους στόχους. Αυτό βέβαια είχε ως αποτέλεσμα να μην απολαμβάνω πράγματα που έκανα, επειδή τα περίμενα. Η γενιά μου ήταν τυχερή επειδή έπαιξαν παίκτες της και στο εξωτερικό, ενώ η προηγούμενη γενιά ήταν άτυχη. Από πλευράς απόλαυσης τα δύο χρόνια στη Σαουδική Αραβία ήταν αυτά που πέρασα καλύτερα. Δεν έχει καμιά σχέση με τα Εμιράτα κλπ. Και αγωνιστικά και σαν επίπεδο ζωής. Είναι σκληρή η ζωή εκεί. Η ποιότητα των ποδοσφαιριστών συγκρίνεται με Αυστραλία και με τους Κορεάτες. Το επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου όμως είναι λίγο καλύτερο από τα Εμιράτα. Το Κατάρ είναι λίγο καλύτερο από τα Εμιράτα».
Για τον ΑΠΟΕΛ: «Στον ΑΠΟΕΛ ήταν καλή επιλογή, ήταν καλό διαβατήριο για να πάω στη συνέχεια στη Σαουδική Αραβία και την Αλ Χιλάλ».
Για τις προτάσεις που είχε από το εξωτερικό ως προπονητής: «Υπήρχανε ομάδες από Σκωτία και Championship προτάσεις, μετά τον ΑΠΟΕΛ και υπήρξε το δίλημμα επειδή είχα κρούση από την Αλ Χιλάλ. Αν ήταν διαφορετικές οι συνθήκες τώρα θα επέλεγα την Championship. Είναι δύσκολο, ακόμα και αυτό που έχει καταφέρει ο Αναστασίου και εδώ δεν το εκτιμάμε, είναι πολύ σημαντικό. Πάντως, αργήσαμε και εμείς να εξελιχθούμε σε κάποια θέματα. Όπως με τις σχολές και τα διπλώματα . Όταν ήμουν στην ΑΕΛ είχα πάει και είχα παρακολουθήσει προπονήσεις του Αντσελότι και του Μαντσίνι».
Για το σε ποια ομάδα θα επέστρεφε από αυτές που έχει εργαστεί: «Θα επέστρεφα στην ΑΕΛ. Δεν είναι μόνο θέμα συνεργασίας. Είχαμε κάνει ένα μικρό… γκέτο τότε. Ήμασταν ένα γκρουπ ανθρώπων που είχαμε άλλο τρόπος λειτουργίας σε σχέση με το πώς λειτουργούσε το ελληνικό ποδόσφαιρο. Δεν πρέπει να κοιτάς μακριά, αλλά να κοιτάς το επόμενο βήμα. Έχει προδιαγραφές η ΑΕΛ, έχει ιδιόκτητο γήπεδο, έχει και άλλα πράγματα. Για το μέλλον σκέφτομαι και το παραγοντιλίκι. Υπάρχει πίεση και στην ΑΕΛ, όπως και σε Παναθηναϊκό-Ολυμπιακό και ΑΕΚ. Έβγαινες μετά από άσχημο και εγώ ήμουν νεαρός τότε και καταλάβαινες την γκρίνια που υπήρχε στην πόλη».
Για το αν θα γινόταν ποτέ αθλητικός διευθυντής: «Δεν θα μου άρεσε να γίνω αθλητικός διευθυντής. Δεν σημαίνει ότι επειδή ήσουν ποδοσφαιριστής, ότι θα τα καταφέρεις και εκεί. Είναι ένα πλεονέκτημα, αλλά δεν εξασφαλίζει ότι θα τα καταφέρεις. Πάντως, γενικότερα εγώ είμαι υπέρ του τεχνικού διευθυντή πάντως, δεν γίνεται να τα κάνει όλα ο προπονητής. Αφουγκράζεται τα αποδυτήρια και βοηθάει τον προπονητή».
Για το ποιον τεχνικό διευθυντή θα ξεχώριζε από την Ελλάδα: «Έμεινα έκπληκτος από τον Νταμπίζα. Τον είχα στη Λάρισα και ήταν άνθρωπος που δεν αποδεχόταν εύκολα κάτι που του έλεγες. Του έδειχνες κάτι στο βίντεο και του έλεγες τι πρέπει να κάνει και δεν το παραδεχόταν. Μπορεί να του έδειχνες κάτι μετά στο βίντεο χωρίς να του πεις κάτι και να σου εξηγούσε τι έγινε. Ωστόσο, είναι εξαιρετικό μυαλό και τίμιος άνθρωπος. Τον αδίκησε ο Παναθηναϊκός με την επιλογή του. Είναι εξαιρετικός στη δουλειά και έχει πολλές επαφές στο εξωτερικό που μπορούν να βοηθήσουν την ομάδα».
Μια ακόμα απομαγνητοφώνηση του Koriopolis, μεταξύ προέδρου ΠΑΕ και γιατρού εμπλέκει την ΑΕΛ σε αγώνα που έγινε το 2011 και μιλάει για… βιταμίνες στις πορτοκαλάδες που φέρνουν ατελείωτο τρέξιμο για 90 λεπτά!
Αναλυτικά η νόμιμη καταγραφή της 7/2/2011, ώρα 13.11 σε συνομιλία προέδρου ΠΑΕ Α. με γιατρό Η όπως τη αποκάλυψε προχθές «Η Δίκη στο ΣΚΑΙ». Η: Έλα Πρόεδρε Α: Τι γίνεται; H: Τι έγινε; Εντάξει; A: Τους ξεπατώσαμε. Η: Καλά… είμαι στο εξωτερικό εγώ τώρα. Είμαι… στο Μάαστριχτ, έχω έρθει για μια δουλειά… Πανεπιστήμιο. Α: Ναι. Η: Είδα όμως τα σχόλια χθες και αυτά, είδα το παιχνίδι στο ίντερνετ. Εύκολα, έτσι; Δεν κινδύνεψε πουθενά. Α: Εύκολα δεν θα πεις τίποτα, αλλά το θέμα είναι ότι… δυο τρεις πρέπει να τους πιάνει πολύ αυτή η βιταμίνη… Η: Ναι, ναι, ναι. Α: … Και γίνεται της …ουτάνας. Δηλαδή 90 λεπτά τέτοιο τρέξιμο δεν το ‘χω ξαναδεί ρε …ούστη. Δεν το ‘χω ξαναδεί. Δηλαδή… Η: Η βιταμ… ποια βιτ… Η βιταμίνη που σου ‘στειλα προχτές ή η παλιά; A: Η παλιά, ρε παιδί μου, που δίνουν στα παιδιά, πρέπει να τους πιάνει να πούμε. Η: Α, η παλιά, ναι, ναι, ναι, ναι. Ναι. Α: Και τώρα δυο μέρες δεν τους έδωσα. Ούτε στο Κύπελλο, ούτε πριν… Η: Ναι. Και πρέπει να τους μίλησες μια φορά γιατί στο Κύπελλο πρέπει να ψιλοσερνόντουσαν λίγο. Ήταν και κουρασμένοι. Α: Ναι. Και χτες να πούμε… Τι πράμα… Δηλαδή… όχι όλοι αλλά δυο τρεις τους πιάνει πολύ, τους …αμά τη μάνα. Η: Ναι, ναι, ναι. Ναι, ναι, καλό αυτό, καλό. Τώρα μεθαύριο πας στο… κάτσε έξω πηγαίνει η ομάδα. Α: Στο πάω, στο… στη Λάρισα. Η: Α… ωχ, ωχ, ωχ, ωχ, (γέλιο). Κερδίζεις και τη ρίχνεις τελείως κατηγορία την πεσμένη ομάδα, δηλαδή, τώρα …έσε μέσα. Α: Και ισοπαλία να ‘ρθουμε, πέφτει. Η: Και ισοπαλία, ναι, ναι, ναι. Εντάξει, τώρα να πούμε… Δε μου λες το Κύπελλο, πότε είναι ο επόμενος αγώνας; Ο πρώτος αγώνας με τον Ατρόμητο; Α: Δύο του μηνός, δύο του μηνός. Θέλω και απ’ τα δύο αυτά να ξέρεις. Η: Ναι, ναι. Καλά. Λοιπόν, καλά θα τα πούμε γιατί… Α: Εσύ πότε γυρνάς; H: Τώρα, σήμερα το μεσημέρι γυρνάω, είχα έρθει για ένα σεμινάριο εδώ στο πανεπιστήμιο. Α: Άντε καλή επιστροφή, καλή επιστροφή και θα τα πούμε. Άντε. Η: Ευχαριστώ. Άντε, έλα, γεια. Α: Άντε, γεια, γεια. * * * Για τη νέα απομαγνητοφωνημένη συνομιλία μιλήσαμε χθες με τον ιδιοκτήτη της ΠΑΕ εκείνη την περίοδο Κωστή Πηλαδάκη που τον βρήκαμε στο Λονδίνο για επαγγελματικούς λόγους(γίνεται η μεγαλύτερη έκθεση τυχερών παιχνιδιών) που μας είπε: «Πλέον δεν με εκπλήσσει τίποτα, το είχα ξαναπεί ήξερα για «κουμπωμένα» παιχνίδια, είχα πληροφορίες ότι έρχονταν και σαν άλογα ενώ κάθε απομαγνητοφώνηση είναι και μια μαχαιριά. Πιστεύω αντιλαμβάνεται κάποιος με τι παλέψαμε τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή και πώς υποβιβάστηκε η ομάδα για την οποία τα οράματά μου δεν είχαν ταβάνι. Δυστυχώς αποφάσισα να ακολουθήσω τον δύσκολο δρόμο που ταιριάζει στην αξιοπρέπεια και την περηφάνεια μιας ομάδας. Δεν μετανιώνω, απλά πικράθηκα αλλά τώρα όλοι καταλαβαίνουν τι αγώνα έδινα για να παραμείνει η ομάδα στην κατηγορία. Δεν πειράζει, μου κόστισε ψυχολογικά και οικονομικά. Κάποια στιγμή όλα αποκαλύπτονται…Δεν έχει νόημα να πω κάτι παραπάνω, τώρα όλοι γνωρίζουν τι έγινε το 2011…».
